NANO
Bazen behin katutxo
bat obra batean jaio zela. Egun batean emakume bat
gerturatu zen, eta bere etxera eraman zuen. Hor pozik bizi
zen. Hilabete bat pasa
zen eta gizon bat bi umeekin agertu zen poltsa batekin eta
beraien etxera eran
zioten. oso oso ondo pasa zuen.
Egun batean lehioa
irekita zegoen eta Nano jaten ari zela uso batek kendu zion
janaria atzetik. Kalera joan zen baina ez zuen usoa harrapatu.
Bere jabearekin
topatu zen eta etxera eraman zuen.
Behin albaitarira
eraman zuten, hasieran beldurra zeukan.Ez zekien nora joaten
zen.Miauka eta miauka joaten zen bidaia guztia. Han jolastu
zuen frigorifikoaren
atzean sartuz, txertoa
jarri eta etxera joan zen bidai guztia miauka.
Egun batean zegoen
mahian eta oso ondo usaintzen zuen gauza batek.
Zorabiatu
zen eta gustiz bere jabeak esaten zuen jamoia zela baina bera
jan nahi zuen ,
zoritxarrez ez zion eman.
Beste egun batean
kanping batera joan zen.Hor arratoi eta lore asko zeuden , ihes
egin zuen arratoiak arrapatzeko, hamar arratoi arrapatu
zituen, gero karabanara joan
zen, albondigak zeuden bazkaltzeko eta berak gustura jan zituen.
Han zegoela Laika
izeneko txakur bat aurkitu zuen, txikia baina azkarra. Ile beltza
zeukan, oso ondo jolasten eta
lagunak egin ziren,oso oso lagunak egin ziren. Laika
beste txakurrekin jolastu zuten eta lagun asko egin zuten.
Etxera joan ziren
kotxean azkar-azkar. Nano katua ondo zegoen etxean, baina
kanping-era nahi zuen joan. Bapatean esan zuen haur haundiak
:
-Lapurrak ,lapurak,
lapurrak daude etxean!
Emakumeak deitu zion poliziari. Polizia lapurrak eraman
zuten. Polizia bat hartu
zuen nano eta muxu haundi haundi bat eman zion.
ENANITO
